Reprezentacje i konstrukty dzieciństwa w literaturze oraz kulturze XX i XXI wieku

Reprezentacje i konstrukty dzieciństwa w literaturze oraz kulturze XX i XXI wieku

Książka ta opowiada o różnych artystycznych wyobrażeniach i interpretacjach dzieciństwa. O tym, w jaki sposób zostaje ono w poszczególnych inicjatywach twórczych otoczone różnymi kręgami znaczeń, do jakich zamierzeń się je wykorzystuje. Z jednej strony jest to próba zobrazowania i zilustrowania tego, jak myślimy o dzieciństwie jako o zjawisku empirycznym, sądząc, że możemy oddać poprzez dzieło jego własną indywidualną prawdę. Z drugiej strony nie chcemy zapomnieć o dzieciństwie w sztuce jako twórczym przedstawieniu, o traktowaniu go jako materii, którą można przetwarzać, modelować, czyniąc z niego obiekt kreacji; ta zaś nie ma unaoczniać związku utworu czy tekstu kultury z rzeczywistością, bowiem są one w stosunku do niej konstruktem. (…) spektrum zagadnień zakreślonych przez uczonych z różnych ośrodków naukowych jest tu bardzo szerokie; książka (…) wskazuje jedynie wybrane kierunki myślenia o dzieciństwie w literaturze i kulturze. Ma jednak przede wszystkim uświadamiać niezmienną rangę i wciąż poszerzające się perspektywy poznawcze w oglądzie zagadnienia i potrzebę oraz celowość dalszych studiów nad nim. Rozwój metodologii badawczych wobec literatury i sztuki związanej z dzieciństwem, o czym świadczy wciąż poszerzający się stan badań, prowokuje do kolejnych poszukiwań i publikacji. Ze Wstępu   Obszerna monografia tematyczna poświęcona różnorodnym obrazom dzieciństwa w literaturze i kulturze (m.in. w karnetach gratulacyjnych, balecie, fotografii, podręcznikach szkolnych) jest wartościową propozycją, interesująco wpisującą się we współczesne odczytania tekstów kultury w duchu children studies. Odpowiada tym samym na potrzebę reinterpretacji utworów dawniejszych oraz powstających obecnie, na przestrzeni XX i XXI wieku, ich analizy z użyciem nowych narzędzi badawczych i metodologii. Z recenzji dr hab. Barbary Zwolińskiej, prof....
Krytyka towarzysząca, krytyka pokoleniowa… Od Młodej Polski po koniec XX wieku Oblicza nowoczesnej i ponowoczesnej krytyki literackiej, tom 2

Krytyka towarzysząca, krytyka pokoleniowa… Od Młodej Polski po koniec XX wieku
Oblicza nowoczesnej i ponowoczesnej krytyki literackiej, tom 2

Tom Krytyka towarzysząca, krytyka pokoleniowa… Od Młodej Polski po koniec XX wieku, przygotowany pod redakcją Roberta Mielhorskiego (i przy współpracy redakcyjnej Agnieszki Grzelak), jest rzeczą, jak się wydaje, bardzo potrzebną dla stałego ożywiania dyskusji o egzystencjalnej i społecznej roli krytyki literackiej, której byt nb. mocno jest ostatnio zagrożony przez tendencje umasowienia literatury i despecyfikacji samej dyscypliny (rolę specjalistycznej krytyki, powoli acz systematycznie, przejmują rozmaitego autoramentu blogerzy, kreatorzy fanowskich forum, itd.). […] Niniejsza książka – wpisująca się w wielce ambitną i interesującą serię wydawniczą pt. Oblicza nowoczesnej i ponowoczesnej krytyki literackiej – stanowi swoisty remanent w sferze podstawowych pojęć z instrumentarium tej dziedziny wiedzy o literaturze. Słusznie bowiem zauważa w interesującej, erudycyjnej introdukcji do całości jej Redaktor, iż dzisiejszy kryzys autorytetu krytyki w dużej mierze zależy również od stopnia uporządkowania terminologicznego, zwłaszcza w sferze pryncypialnych koncepcji i terminów, które (jeszcze do niedawna) uważaliśmy za przejrzyste i poręczne narzędzia służące do porządkowania literackich zjawisk. Z pewnością, określenia krytyki towarzyszącej i krytyki pokoleniowej – ustanowione w centrum niniejszej monografii – dalekie są dzisiaj od precyzji i jednoznaczności. Nie znaczy to, rzecz jasna, iż jest możliwa ich uniwersalistyczna unifikacja, nie chodzi bynajmniej o to, aby doprowadzić do redukcji całej gamy różnorakich odmian i rozumień tytułowych pojęć (i świetnie zdają sobie z tego sprawę Autorzy poszczególnych rozdziałów) do jednolitego ujęcia w postaci wąsko zakrojonej definicji, lecz o to, by objąć i możliwie precyzyjnie opisać przypadki stosowania i cieniowania kluczowych terminów dyskursu krytycznoliterackiego. (Z recenzji wydawniczej dra hab. Adriana Glenia, prof....
Od Mieczysława Jastruna do Jerzego Broszkiewicza czyli pisarz i jego dzieło wobec uwarunkowań nowoczesności

Od Mieczysława Jastruna do Jerzego Broszkiewicza czyli pisarz i jego dzieło wobec uwarunkowań nowoczesności

Zasadą kompozycyjną tomu jest idea jedności w różnorodności. Opracowanie  to bowiem jest zarówno pracowitym i warsztatowo nienagannym problemowym,  aspektowym i niekiedy panoramicznym przedstawieniem polskiej literatury dwudziestowiecznej, jak i efektem starannej pracy analitycznej, skoncentrowanej na wybranych i zazwyczaj słabo rozpoznanych utworach, takich wybitnych poetów i pisarzy, jak: Mieczysław Jastrun, Bogdan Czaykowski i Leo Lipski. W orbicie zainteresowań autora znalazł się dorobek twórców mniej znany, zapomniany lub po prostu w nikłym stopniu poddany refleksji literaturoznawczej. Mimo że mamy tu do czynienia z tak odmiennymi osobowościami twórczymi, poszczególne studia koncentrują się wokół kategorii, zagadnień, gatunków, które  niezmiennie zajmują  Mielhorskiego. Widzi on i interpretuje wydobyte i opisywane zjawiska oraz procesy  literackie w perspektywie dwudziestowiecznej ciągłości. Robert Mielhorski, prof. nadzwyczajny w Instytucie Filologii Polskiej i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, kierownik Zakładu  Polskiej Literatury Nowoczesnej i Ponowoczesnej (XIX-XXI wiek); autor książek  Strategie i mity nowoczesności (Brzękowski, Lipska i inni) (2008), „zawsze niezakończona przeszłość”. Dzieciństwo i jego sąsiedztwa w poezji polskiej drugiej połowy XX wieku (2017);  współredaktor tomów Poznawanie Kazimierza Hoffmana. Filozoficzno-kulturowe źródła i konteksty (2011), Marian Hemar wczoraj i dziś (2012), Krytyka po przełomie. Wybrane problemy z dwudziestopięciolecia 1989-2014 (2016), Egzystencja, metafizyka i kultura w pisarstwie Kazimierza Świegockiego (2018). Artykuły i szkice publikował w czasopismach  naukowych  („Pamiętnik  Literacki”,  „Teksty  Drugie”,  „Przegląd  Humanistyczny”, „Tematy i Konteksty” i in.) i literackich („Twórczość”, „Kresy”, „Odra” i in.)  oraz w pracach zbiorowych. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i polskiego ...
Krytyka po przełomie. Wybrane problemy z dwudziestopięciolecia 1989-2014 Oblicza nowoczesnej i ponowoczesnej krytyki literackiej, tom 1.

Krytyka po przełomie. Wybrane problemy z dwudziestopięciolecia 1989-2014
Oblicza nowoczesnej i ponowoczesnej krytyki literackiej, tom 1.

Tom zbiorowy „Krytyka po przełomie…  jest rzadko podejmowaną próbą uchwycenia i rekonesansowego zinwentaryzowania wciąż słabo rozpoznanej problematyki współczesnej krytyki literackiej. Zamiast poddawać się skrajnie pesymistycznym i negatywistycznym opiniom, że po 1989 roku krytyka przestała istnieć, badacze literatury postanowili ujawnić osoby, strategie, zjawiska, które świadczą o żywotności krytycznoliterackich form obecności. Rozprawianie w tej wieloautorskiej monografii o krytyce literackiej przynosi też dynamiczny i panoramiczny obraz procesu literackiego, który niejako sformatowała cezura l989 roku. Z rzeczowych rekonstrukcji i problematyzowania polemik, postaw/stylów krytycznoliterackich wyzierają głębsze treści, idee, wybory, które wpływały i wpływają na losy literatury polskiej ostatniego ćwierćwiecza. Zebrane artykuły układają się też w diagnozę kultury literackiej naszego czasu, który nie potrafi wypracować w sposób trwały autentycznych i skutecznych mechanizmów komunikacji literackiej, poddającej się łatwo marketingowi, polityzacji czy zamkniętym układom środowiskowym. (z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Zbigniewa...