„Katedra kolońska tańczy kozaka”. Literatura polskiego modernizmu jako świadectwo przeobrażeń kultury europejskiej

„Katedra kolońska tańczy kozaka”. Literatura polskiego modernizmu jako świadectwo przeobrażeń kultury europejskiej

Lektura kolejnej książki Piotra Siemaszki utwierdza w przekonaniu, że autor należy do grona wybitnych znawców problematyki modernizmu. Z równą swobodą porusza się na gruncie polskim, jak i europejskim. Umiejętnie łączy i wykorzystuje rozległe konteksty. Jego konstatacje są klarowne i przekonujące, adekwatne do tytułowych zapowiedzi. Każdorazowo wiedzie do nich misterny wywód. (…) Prezentowany zbiór szkiców dowodzi znakomitych kompetencji autora. Składają się na nie między innymi dociekliwość kwerendy i precyzja sformułowań. Istotną cechą warsztatu badawczego Piotra Siemaszki pozostaje wyważone połączenie rygorów naukowych ze strategią eseisty. Inspirująca to lektura. z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza...
Sojusze – Konferencje – Antagonizmy. Literatura wieku XIX jako świadectwo modernistycznej querelle

Sojusze – Konferencje – Antagonizmy. Literatura wieku XIX jako świadectwo modernistycznej querelle

Książka ta ma swoje początki w dwóch artykułach, opublikowanych w 2012 roku, jednak jej pomysł zrodził się dużo wcześniej, podczas gromadzenia źródeł do monografii omawiającej powinowactwa poezji i malarstwa. Towarzysząca tamtej pracy perspektywa komparatystyczna, ograniczona do porównywania odmiennych artystycznych ekspresji, tu obecna jest już jednak tylko marginalnie, w sposób bardziej konsekwentny korzystam natomiast z sugestii i wskazań antropologii literatury, pozwalającej postrzegać tekst literacki jako rodzaj społecznego i kulturowego dokumentu. Materiałem badawczym, który w niniejszej pracy wykorzystuję, jest przede wszystkim literatura faktu (publicystyka społeczna, polityczna, artystyczna, epistolografia, dzienniki) – teksty niepozbawione swoiście literackiego (w sensie estetycznym) ukształtowania, jednak dla mnie interesujące przede wszystkim jako zbiór świadectw, posiadających – w intencji ich autorów – oczywiste kompetencje referencyjne, a zatem większy niż literatura piękna stopień poznawczej wiarygodności w ujmowaniu rzeczywistości pozaliterackiej.   (ze...
Wehikuł pasji i cnoty.  Myśl o pięknie w twórczości Zbigniewa Herberta

Wehikuł pasji i cnoty.
Myśl o pięknie w twórczości Zbigniewa Herberta

Autor Barbarzyńcy w ogrodzie nadawał kategorii piękna wymiar etyczny i nadrzędny – piękno pozostawało dlań „warunkiem szczęścia człowieka”. Z dorobkiem Herberta łączy Piotr Siemaszko wyrazistą triadę: piękno, dobro, prawda. Taki jest punkt wyjścia wnikliwego dyskursu o roli piękna w intelektualnej refleksji twórcy Pana Cogito. […] W książce Piotra Siemaszki odnajduję wnikliwie i dynamicznie zarysowaną, a intelektualnie i faktograficznie pogłębioną, problematykę podejmowaną przez jednego z najciekawszych i najbardziej znaczących współczesnych twórców polskich. W sposób dociekliwy i zarazem inspirujący interpretuje autor zasadnicze Herbertowskie kręgi tematyczne: topikę antyczną i prefiguracje mitologiczne, topikę chrześcijańską i odwoływanie się do teologii apofatycznej, łączność niepokoju metafizycznego z niepokojem historiozoficznym, fascynacje „dziełami dawnych mistrzów”, kreślenie uniwersalnych prawideł ludzkiego losu poprzez wykorzystywanie historycznej paraboli, zadumę nad kryzysem kultury i korespondencyjne „potyczki” z Czesławem Miłoszem. Wyrażam przekonanie, że książka Piotra Siemaszki z pewnością zainteresuje licznych czytelników. Z recenzji prof. dra hab. Tadeusza...