Syndrom demoralizacji w zmaganiu się z chorobą: rozumienie, kształtowanie się i pomiar

27.30zł

Małgorzata Anna Basińska
Bydgoszcz 2021
ISBN 978-83-8018-397-1
ISBN 978-83-8018-398-8 (e-book)
s. 212, oprawa miękka

do kupienia też w formie elektronicznej: E-BOOK ibuk.plSpis treści

Celem publikacji była prezentacja konstruktu „demoralizacji” z perspektywy psychologii klinicznej i psychosomatyki. Pomimo potocznie przyjmowanego wąskiego znaczenia słowa „demoralizacja” definicje w słownikach języka polskiego pozwalają rozumieć je także jako opis stanu psychicznego, w którym osoba utraciła wiarę w sukces i siły do znoszenia trudów związanych z realizacją jej zadań życiowych oraz poczucie odpowiedzialności za ich wypełnienie. Przyjęty współcześnie sposób jej rozumienia pozwala zdefiniować demoralizację jako utratę morale i hartu ducha, jako stan psychiczny obejmujący brak optymizmu i zaufania, zarówno do siebie, jak i innych ludzi. Demoralizacja może mieć różne nasilenie – od niespecyficznego stresu psychicznego do określonego syndromu, w którym osoba doświadcza poczucia bezsensu, beznadziejności i bezcelowości swojego życia, czyli pustki egzystencjalnej. Łagodna postać stanu demoralizacji jest traktowana jako reakcja homeostatyczna, zaś postać ostra jako stan patologiczny, wymagający leczenia.

Opis produktu

Demoralizacja potocznie rozumiana jest jako postawa cechująca się odrzuceniem obowiązujących norm moralnych, która w konsekwencji często prowadzi do łamania prawa. W prezentowanej pracy podjęto się omówienia zagadnienia demoralizacji z zupełnie innej perspektywy, na którą od prawie 60 lat zwracają uwagę klinicyści. W ich ujęciu demoralizacja jest rozumiana jako specyficzny stan psychiczny najczęściej obserwowany u osób chorych, w związku z doświadczaną chorobą. Może występować u chorych onkologicznie, cierpiących na choroby układu krążenia i inne schorzenia z ciężkim przebiegiem oraz u osób z zaburzeniami psychicznymi, w tym z depresją i schizofrenią. Może on także rozwinąć się u osób zdrowych przeżywających trudności życiowe, np. u emigrantów czy pracowników, którzy podczas wykonywania swoich zadań zawodowych współuczestniczą w cierpieniu innych ludzi.

Dane epidemiologiczne sugerowały, że do 25% populacji USA cierpi na jakąś formę demoralizacji. Występuje ona samodzielnie lub w połączeniu z innym diagnozowanym zaburzeniem psychicznym (Bennett, 1985).

Stan demoralizacji jest konsekwencją niezdolności do radzenia sobie z zaistniałymi problemami, co prowadzi do rozwoju poczucia beznadziejności i bezradności oraz przyczynia się do utraty poczucia sensu i celu w życiu aż do pojawienia się rozpaczy egzystencjalnej. Mimo podobieństwa do depresji różni się od niej głównie tym, że osoby w stanie demoralizacji potrafią przeżywać radość i doświadczać przyjemności, czego nie odczuwają chorzy na depresję. (…)

Celem prezentowanej monografii jest syntetyczne przedstawienie dotychczasowej wiedzy dotyczącej konstruktu demoralizacji.

(z Wprowadzenia)