Kino w cieniu kryzysu
Studia i szkice o polskiej kinematografii pierwszej połowy lat 80.

37.80zł

Piotr Zwierzchowski,
Piotr Kurpiewski (red.)
Bydgoszcz 2022
ISBN 978-83-8018-516-6
ISBN 978-83-8018-517-3 (e-book)
s. 266, oprawa miękka

Publikacja dofinansowana przez Uniwersytet Gdański

książka z serii „Kino polskie wczoraj i dziś”

do kupienia też w formie elektronicznej: E-BOOK ibuk.plSpis treści

Książka zawiera kilkanaście tekstów uznanych badaczek i badaczy polskiej kinematografii, którzy w swych rozważaniach skupili się na namyśle nad specyfiką rodzimej X Muzy w schyłkowej fazie istnienia Polski Ludowej. Redaktorom tomu przyświecała chęć wywołania dyskusji nad latami osiemdziesiątymi w polskim kinie z racji swoistego pomijania tamtego okresu we współczesnych badaniach filmoznawczych.

Opis produktu

Punktem wyjścia uczyniliśmy wprowadzenie stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku, a interesujący nas okres zamykamy rokiem 1987, w którym ogłoszono Ustawę z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii, ale także dopuszczono na ekrany znaczną część filmów zatrzymanych po 13 grudnia 1981. Dla polskiego kina lat 80. obie te daty miały fundamentalne znaczenie. Wprowadzenie stanu wojennego wpłynęło nie tylko na produkcję i dystrybucję filmów, ale także na struktury kinematografii, zwłaszcza funkcjonowanie zespołów filmowych, środowisko filmowe, w tym jego podziały i zróżnicowane relacje z władzą, czy też piśmiennictwo filmowe. W jakimś sensie pierwsza połowa lat 80. stanowi swoisty rozdział historii niebyłej polskiego kina. (…)

Przywiązując dużą wagę do kontekstów politycznych, staraliśmy się nie zapominać także o estetycznych, społecznych i kulturowych, by mówiąc o kinie, spróbować również uchwycić w pełniejszy sposób tamten czas. Chcemy zatem zastanowić się nad wybranymi tendencjami kina fabularnego i dokumentalnego, relacjami między filmowcami i władzą, funkcjonowaniem zespołów filmowych, ze szczególnym uwzględnieniem Studia Filmowego im. Karola Irzykowskiego jako specyficznego bytu tej dekady, piśmiennictwem filmowym, przyjrzeć się twórczości Piotra Szulkina, propartyjnym filmom  Romana Wionczka, przemianom obyczajowym, czytaniu filmów historycznych w kontekście teraźniejszości, muzyce, kinu sensacyjno-kryminalnemu. Mamy pełną świadomość, że nie o wszystkich istotnych zjawiskach udało nam się powiedzieć, braliśmy jednak pod uwagę, że ówczesna twórczość Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Tadeusza Konwickiego, Wojciecha Jerzego Hasa, Barbary Sass, a zwłaszcza Krzysztofa Kieślowskiego, była już niejednokrotnie przedmiotem filmoznawczego namysłu. Dlatego też starając się w syntetycznych opracowaniach ukazać całość ważnych zjawisk tej dekady, w swoistego rodzaju case studies staraliśmy się uwzględnić nieco mniej oczywiste czy po prostu znane fenomeny.

(od redaktorów)